6 Mart 2009 Cuma

Kendime Bir Öğüt

“Yaşamın perde aralığında daima bir aydınlık vardır. Yeter ki siz perdeyi kapatmayın. Krizler her zaman var, eskiden de vardı. Önemli olan güçlü olmak, yaşama abanmak.”
Prof. Dr. Üstün Dökmen

Küçük sandığımız şeylerde aslında büyük hayat dersleri olduğunu bizlere göstermekten yılmayan Prof. Dr. Üstün Dökmen'in bu sözlerini zihnimin en derinlerine yazmakla kalmadım; bir gün olur küçük deliklerden sızar da unutursam diye kendime öğüt yaptım, seyir defterime ekledim.


Fotoğraf: Window by Ursula I Abresch

6 yorum:

-mka- dedi ki...

Yaşamın perde aralığında daima bir aydınlık olduğuna ilişkin bir varsayım, ve bu varsayımın "perdeyi kapatmamakla" gerçekleşeceğine dair bir tespit..

"Önemli olan güçlü olmak, yaşama abanmak"

İyi de; NASIL?

-mka-

Şaşkın Kova dedi ki...

Çaresizliği değil, yılmazlığı öğrenerek ve benimseyerek diyor Dökmen hoca. Yılmaz insanı da pes etmeyen, yaşama havlu atmayan insan olarak tanımlıyor.

Bu saatte, hele uyku da basmışken bu bedeni kendimi katamadan, onun dilinden, bu kadar cevaplayabildim mka. Yetmedi dersen gün aydınlansın hele yine buralardayım :))

Evren dedi ki...

ben abanmaktan öyle uzağım ki bu aralar, bi ucundan tutabilsem, tutunabilsem o bile yetecek bana. öyle bir ruh halindeyim ki değil perde kapatmak, sahne kapatmak niyetim.

Şaşkın Kova dedi ki...

sen ne kadar niyet etsen de ben her daim tepende durur hatırlatırım neden tutunmak gerektiğini ve yine sen bilirsin ki senden de inatçıyımdır :))

hemşireee daha oynananacak çok perde var geleceğimizde :).

Adsız dedi ki...

Peki ya fazla abanırsak Yaşama, tehlikeli olmaz mı?

Şaşkın Kova dedi ki...

Olmaz, olmaz. Adrenalin iyidir :))

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...